Rammstein in concert - O2 Arena

Een aantal mazzelaars gaat vanavond naar Ahoy, waar Rammstein het in razend tempo uitverkochte concert van de tour "Made in Germany 1995 - 2011" zal geven. Ik was te laat met het kopen voor het kaartje in Nederland, maar ik had de mazzel dat er in de O2 Arena in Londen nog kaarten waren. Meteen een weekend Engeland meegepakt, en de O2 Arena zelf gezien.
De gasten vanavond kunnen hun borst natmaken, want naar goed gebruik gaat het zestal weer volledig los, met de signature zwarte kleren, vlammen, vuurwerk en, hoe zeggen we dit netjes, specifieke lichaamsdelen die op een even specifieke manier worden gebruikt (18+) . "Made in Germany 1995 - 2011" is het 'best-of"-album van Rammstein, waar een groot aantal van hun hits op staat, in de bekende uitvoering op schijf 1 en op zijn minst interessante maar vaak regelrecht gave remixes van die nummers op schijf 2. De setlist (spoileralert, maar te vinden op het net) bestaat uit de grootste nummers van de heren in de 16 jaar dat ze plaatjes maken.

Het concert zelf overtrof mijn verwachtingen. De O2 Arena was voorheen de Millenium Dome, voordat telefoonboer O2 geld overhad om het financieel lastig te exploiteren complex te hernoemen naar The O2. Het is het grootste overdekte koepelgebouw ter wereld, en heeft een doorsnee van 365 meter.

Wat ik nog weet van mijn wiskundelessen - overigens een zinloze verspilling van tijd en energie van zowel mij als mijn wiskundelaren - is dat de omtrek van een cirkel groter is dan de straal. Daar kwam ik vrijdag 24 februari ook achter. Vanuit het metrostation, bij ingang A lopen naar ingang H, aan de andere kant, duurde behoorlijk lang. Maar ik hoefde me niet te vervelen. Allereerst keek ik mijn ogen uit naar alle barretjes, restaurants, disco's, clubs en hospitality venues daar, maar ook het publiek was heel afwisselend, hoewel 'dood', vuur, bloed, hoge laarzen met spijkers en felgekleurd haar de grootste gemene deler was. Later op de avond zag je de twee stromen: de metalheads in het zwart naar buiten, en het uitgaanspubliek - op weg naar die clubs en disco's - kortgerokt naar binnen.

Het voorprogramma was de Zweedse band Deathstars, die snoeihard en met veel energie begon. Het verpestte wel mijn gehoor, zelf op een afstand van een meter of 200. Stipt om half negen, conform Deutche Gruendlichkeit, begonnen de Duitsers, met een bombastische opkomst in soort-van riddertenue, fakkels en vlaggen van Rammstein en Engeland. De opening was "Sonne", een van mijn favorieten: ik was tevreden. Verder kwamen "Asche zu Asche", "Feuer Frei!", "Mein Teil" (inclusief kookpot waarin toetsenist Flake werd gekookt), "Du Hast" en "Buck Dich" voorbij. Vooral die laatste was niet echt geschikt voor de tere zieltjes. Twee uur en een nu definitieve gehoorbeschadiging later stond ik intens tevreden weer buiten.

Samengevat was het concert: twee uur schreeuwen (angstvallig bekeken door twee Britten naast me die de muziek goed vonden, maar ook mijn Duits wel erg perfect), Engels Bier, veel vuur, en een show die zijn weerga niet kent. Als de show in Ahoy net zo staat als die in Londen, hebben de Nederlandse bezoekers vanavond een topavond. 

Verdraaid...

... het wordt weer eens tijd dat ik ga bloggen. Mens, dat is alweer lang geleden! Ik had, een uitstekende reden, last van mijn smoesjes. Daarom is het niet eerder gelukt. En wat is er in de tussentijd allemaal gebeurd? Een boel! Bijna teveel om op te noemen. 

Ik doe toch een poging:

• The Black Keys hebben een nieuwe plaat. Die is goed. Blues, Rock, Rock 'n' Roll, heerlijk. Kijk voor single Lonely Boy naar deze videoclip op Youtube. 
• Metallica gaat touren, en speelt onder andere op Download Festival in Donnington - UK, op Rock im Park en Rock am Ring in Duitsland en ze spelen een gig in een oude gevangenis in Denemarken. Op de optredens in Donnington en Denemarken gaan ze hun volledige Black Album draaien. Cool! 
• Rammstein heeft een Best Of-album uitgebracht: Made in Germany 1995-2011. De single van deze verzamelaar is Mein Land, lekker ouderwets rammen met een geweldige videoclip. 
• Ik heb toch nog een kaartje voor Rammstein: ik ga in Februari naar de epische O2 Arena in London. Ja, je moet er wat voor over hebben! 
• Nog een concertje in het vooruitzicht: the Vaccines. Intussen twee keer verplaatst, maar 3 januari zou het dan nu echt moeten gebeuren. 
• Birdy, het 15-jarige Wondermeisje, heeft een nieuw album. Lekker voor onder kerstboom. De single, Skinny Love, is super. Let ook vooral op het kraken van de kruk halverwege het nummer. 
• Mijn 3fm-helden die mij op vrijdagavond door de file heen kletsen met onzin, zang en kazoo's, Ekstra Weekend, hebben de Gouden Radioring gewonnen. Mede-Soester Gerard Ekdom en Michiel ("Welke Michiel? Veenstraveenstra!") Veenstra hebben mij voor mijn stem (ik kan de leus "stuur 'ring 3' naar 9090" wel dromen, nu) beloond met een luchtgitaar. Ik heb het apparaat ontvangen, en na wat stemmen, doet-ie het perfect. 

Tot snel - en wat sneller dan tot nu toe, trouwens. 

Achter de band: Rammstein

Love it or hate it, een tussenweg is er niet. Rammstein, sinds 1994 luis in de pels van veel ouders, regeringen en bewakers van goede zeden, is een instituut geworden. Door sommigen gezien als een van de redenen waardoor Nederlanders Duitsland weer 'cool' ging vinden. Ik denk dat iedereen wel een paar woorden van de teksten van Rammstein kent: "Mutter," hoor je dan schreeuwen, of "Du hast...".

Mijn kennismaking met Rammstein was op de middelbare school, toen mijn vader - leraar Duits - met een cassette aankwam van één van zijn leerlingen. Hij had "Herzeleid" getaped en aan mijn vader gegeven met de mededeling, "dit vindt uw zoon vast leuk". En hij had gelijk! Ik was direct verkocht. 

Hun muziek is rauw, snoeihard, het beukt, is nagenoeg volledig in (bijzonder goed verstaanbaar!) Duits, en hun shows zijn beroemd om hun special effects, met vuur, valpartijen, licht en rook. 

Maar wie zijn deze mannen? 

Rammstein
De band Rammstein is in 1994 opgericht, en bestaat sinds het begin uit Till Lindeman (zang), Richard Z. Kruspe (leadgitaar), Paul Landers (slaggitaar), Oliver "Ollie" Riedel (basgitaar), Christian "Flake" Lorenz (keyboard) en Christopher "Doom" Schneider (drums). De roots liggen in de voormalige DDR. 

De naam is direct het eerste punt van controverse. In 1988 vindt in de Duitse plaats Ramstein (met 1 'm') een vliegramp plaats tijdens een vliegshow, waar de Italiaanse stuntvliegers van de Frecce Tricolori in de lucht botsten en neerstortten, met tientallen doden tot gevolg. De band gebruikte eerst de naam "Rammstein-Flugschau", later veranderd in Rammstein. De band wist niet dat de plaats Ramstein met 1 'm' geschreven werd, maar de uitvoering met dubbel-'m' is blijven hangen. Of het nu een bewust keuze is geweest blijft wat onduidelijk: de band heeft zich in ieder geval lang gedistantieerd van de directe link. 

De stijl van Rammstein wordt Neue Deutsche Härte genoemd, of - door de heren zelf - Tanzmetall. De stijl combineert metal met electro en progressive rock. Over het algemeen zijn de nummers ruig, zwaar en slepend. Juist door het gebruik van het keyboard wordt een speciale sfeer gegeven aan de muziek. Niet alles is hard: ze hebben een aantal ballads, op elke CD minimaal een. Een bijzondere is "Stirb nicht vor Mir", dat Till samen met Sharleen Spiteri van Texas zingt. 

Discografie
Rammstein heeft in ongeveer 15 jaar 8 CD's uitgebracht, inclusief 2 speciale live-CD's: Live aus Berlin en Völkerball. Door de jaren heen is Rammstein steeds populairder geworden: hun vijfde CD, Reise, Reise kwam tot nummer 2 in de album top 100 in 2004, en hun laatste album, Liebe ist fur Alle Da, stond in 2009 zelfs een week op 1 in de album top 100. Daarmee haalden ze voor de tweede keer goud, na Mutter in 2001.
Na hun studioalbum Rosenrot uit 2005 duurde het tot 2009 voor een nieuwe CD werd uitgebracht, LIFAD, ofwel Liebe ist für Alle Da. In de tussentijd heeft Richard Kruspe het project Emigrate opgericht. Hij bracht in 2007 het album Emigrate uit, waarvan hij ook 3 singles releaste. Na deze zijsprong heeft hij zich weer gevoegd bij Rammstein en gewerkt aan het laatste album. 

En dan nog...
Rammstein heeft altijd het zweem gehad rechts-extreem te zijn. Door hun muziek, hun uiterlijk en hun show kregen ze een label opgeplakt dat maar moeilijk weg ging. Dat Till Lindemann in een van zijn 'experimenten' voor de clip bij het nummer Stripped beelden van Riefenstahl (filmmaker voor de Duitsers in de aanloop naar WOII) gebruikte van de Olympische Spelen van 1936 heeft niet echt geholpen. Till heeft daar wel spijt van, maar het kwaad was al geschied.  Het nummer "Links, 2-3-4", een directe link naar links gedachtegoed, is daar een reactie op.
Daarnaast is sex ook een belangrijk onderwerp, met name in de videoclips en liveoptredens. Voor het nummer 'Buck Dich" werd toetsenist Flake door Lindemann onder handen genomen met een grote dildo, de videoclip voor het nummer "Pussy" bevat zoveel expliciete beelden dat het alleen via 'vrije' kanalen en sexsites te bekijken is, en de Duitse regering kende vanwege de teksten in "Ich Tuh dir Weh" een verhoogd leeftijdsadvies toe (dat trouwens weer is afgeschaft, vanwege de 'verschuivende fatsoensgrenzen). 

Sinds 2010 is Rammstein Staatsvijand in Wit-Rusland, aangezien zij 'het Wit-Russische Staatsbestel verstoren', en ze gewoon abject zijn aangezien ze 'geweld, homoseksualiteit, masochisme en andere tegennatuurlijkheden vertonen'.
Rammstein wordt ook gelinkt aan het drama op de Columbine High School, aangezien de daders Eric Harris en Dylan Klebold verklaard fans van Rammstein waren. Ook de gijzelaars in de school in Beslan zouden Rammstein hebben gedraaid om in de sfeer te blijven. Rammstein ontkent en zegt juist mee te leven met de slachtoffers. Overigens kreeg ook Marilyn Manson hetzelfde verwijt: ook hij zou invloed hebben gehad op verschillende daders van misdrijven. Bij Columbine bleek dat trouwens onterecht. 

Tof
Genoeg nare berichten. Rammstein is gewoon een show, en als je geen gekke conclusies trekt uit de nummers en rare dingen gaat doen, heb je een boel pret. Er zit veel humor in de shows, en in de nummers. Verdiep je in de teksten en je vindt echt geweldige vondsten. Een persoonlijke aanrader is "Mein Teil", van het album Reise, Reise. Dit nummer is gebaseerd op het verhaal van Armin Meiwes, de Duitse lekkerbek die een forumbezoeker bereid had gevonden als maaltijd te dienen. Vrij letterlijk vertelt Till welk maaltje op hem staat te wachten.
 

De shows staan erom bekend spectaculair te zijn. Tot dit jaar was Rammstein met hun optreden in 2010 de duurste show op Pinkpop. Dat mag ook wel, als je ziet wat zij aan vuurwerk en benzine uitgeven. Overigens: na een ongelukje tijdens een optreden een paar jaar terug (een brandend projectiel vloog het publiek in) werkt Rammstein met pyrotechnici, en Till Lindemann zelf is ook gediplomeerd pyrotechnicus. En da's een zorg minder.
Krijg je de kans om een optreden van Rammstein te zien, twijfel niet, maak je niet druk of je de muziek leuk vindt, de teksten verstaat of Till Lindemann aantrekkelijk vindt, het is een show die je nooit meer vergeet.